Deel dit:

Collega Cristel Collard liep afgelopen weken mee bij een ouderenzorg-organisatie. Ze beschreef wat haar opviel binnen de muren van het zorgcentrum. Haar laatste blog over deze bijzondere periode.

Ik hoorde ergens op televisie een mooie uitspraak van een specialist die in het Prinses Máxima Centrum werkt. Ik weet het niet meer precies, maar hij zei over zijn ziekenhuis waar kinderen met kanker worden behandeld: ‘Een gebouw op zich is niet mooi, het zijn de mensen ín het gebouw die het mooi maken’. Ik mocht afgelopen weken meelopen bij zorgcentrum Rust in Roy in Stramproy. Ik heb wat hand- en spandiensten verricht. Ondertussen heb ik gekeken hoe de mensen met elkaar omgingen.

Ik heb veel bewoners leren kennen. De een wat gezonder dan de ander. De een wat optimistischer dan de ander en de een wat kritischer dan de ander. Ik heb humoristische gesprekken gehoord tussen twee vriendinnen op leeftijd. De één was ervan overtuigd dat de ander naar de hemel ging. Waarop de ander reageert: ‘Denk je? ik weet het zo net nog niet’. Waarop de ander gevat zegt: ‘En als het niet zo is, dan breng ik je persoonlijk!’. Het antwoord: ‘Als het zo ver is, denk je dat ik je dan laat gaan? Ik trek je mee!’ De dames gieren het uit. 

En dan alle zorgprofessionals. Iedereen kijkt vanuit zijn eigen professionele bril naar wat de bewoners nodig hebben. Ik heb veel oogcontact gezien tussen verzorgende en bewoner. Dankbare blikken over en weer. Ook een mooie eye-opener van een medewerker welzijn: Maak je een rapportage over een cliënt voor de familie, vergeet dan niet ook de positieve dingen te vermelden. Mooi, wij mensen zijn inderdaad geprogrammeerd om oog te hebben voor vervelende dingen. Terwijl er zo veel moois gebeurt.

Vrijwilligers

Stramproy is geen groot dorp. Maar wel één met een groot hart. Binnen de muren van het zorgcentrum zijn veel vrijwilligers actief. De een komt dagelijks langs om te ondersteunen, een ander komt eens per twee weken om te helpen met ‘het sporten’ en weer een ander komt incidenteel langs om muziek te maken voor dementerende ouderen. En tussen al deze vrijwilligers zitten nog ontelbaar veel smaakjes. Een greep; biljarters, mensen die snacks uitdelen en de club die gaat fietsen. En dan heb ik het nog niet over de mensen die al deze activiteiten mogelijk maken. Zij die geld ophalen voor deze extra activiteiten.   

Laatste dienst

Mijn laatste dienst zit er inmiddels op. Ik ben gaan fietsen met een aantal bewoners op speciale fietsen voor mensen in een rolstoel. Een initiatief van vrijwilligers. We hebben een mooie tocht gemaakt door het buitengebied. De meneer naast mij genoot. Van de zon, de wind en het gesprek. Of ik op de foto met hem wilde? Zeker!

Ik denk weer aan de specialist van het Prinses Máxima Centrum. Hij heeft gelijk: het zijn inderdaad de mensen in het gebouw die het mooi maken. Ik mocht de afgelopen weken veel mooie mensen ontmoeten. Dank… bewoners, professionals en vrijwilligers. Dankzij jullie ben ik weer een mooie ervaring rijker.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Vul je profiel aan

Ik ben






Bedankt voor je aanmelding.